Analyses
Wetenswaardigheden
| Het geheim van de politicus |
| Betrouwbaar overkomen |
| Woord en gebaar horen bij elkaar |
| Rijke mensen hebben andere lichaamstaal |
Artikelen
Jan Terlouw
Jan Terlouw, voormalig fractievoorzitter van D66 en succesvol kinderboekenschrijver hield 18 maart jl. een verhaal voor het Ondernemers Kontakt Arnhem. Het onderwerp van het verhaal: “Kansen en bedreigingen van de kredietcrisis”.
Om onduidelijke redenen is er geen licht beschikbaar op het podium. Gepokt en gemazeld door zijn vele spreekbeurten trekt Jan Terlouw zich hier niets van aan en steekt zonder enige moeite van wal. Hij zal de rest van zijn verhaal in het donker moeten spreken. Een treurig lot waarvan ik me afvraag hoeveel sprekers dit eerder is overkomen.
Na enige vriendelijke en vleiende woorden voor het publiek (helemaal zoals het hoort volgens de regels van de retorica) houdt Terlouw een verhaal dat heel wisselend van invalshoek, toon en structuur is. Van nietszeggende abstracte bespiegelingen tot heel persoonlijke anekdotes, van sterk gepassioneerde oproepen tot afdwalende gedachtes: het verhaal meandert langs vele bochten.
Wat meteen opvalt in Terlouws uitstraling is de doeltreffendheid waarmee hij contact weet te leggen met zijn toehoorders. Ondanks het feit dat het publiek naar een schimmig figuur op een niet verlicht podium zit te kijken, voelt het zich aangesproken en betrokken bij het verhaal. Terlouw zoekt het contact en dwingt zo contact af.
Verdere zaken die opvallen zijn de plechtige dictie, de vriendelijke stem met expressie in hoge/lage tonen, de duidelijke expressie in het lichaam gecombineerd met een niet al te hoge spierspanning. (soms geeft maar 1 arm expressie en hangt de andere arm bewegingsloos langs het lichaam). En dan opééns, als een verrassing, recht hij zijn rug en spreekt de zaal krachtig en met gebruik van beide armen aan.
De leesbril hindert Terlouw in het richten van zijn verhaal: de bril gaat op, Terlouw kijkt naar het papier en bekijkt het publiek over de rand aan. Door het kijken uit een hoekje verdwijnt ogenblikkelijk de kracht uit zijn verhaal. Bril op, bril af. De vloek van de leesbril slaat hier genadeloos toe.
Al met al geeft Terlouw een beeld af van een beschaafde, vriendelijke spreker. Hij oogt wat breekbaar, de kracht inmiddels verminderd ten opzichte van de expressie. Af en toe zie je een glimp van de impact die hij als politicus ooit gehad moet hebben. En dat maakt meteen indruk.
Al met al geeft Terlouw een beeld af van een beschaafde, vriendelijke spreker. Hij oogt wat breekbaar, de kracht inmiddels verminderd ten opzichte van de expressie. Af en toe zie je een glimp van de impact die hij als politicus ooit gehad moet hebben. En dat maakt meteen indruk.