header

Een verhaal in duizend stukjes

 

Waarom zijn presentaties met grote hoeveelheden slides zo vermoeiend? Natuurlijk omdat je doodgegooid wordt met informatie die je zowel hoort als leest, wat tamelijk saai is, maar dat is niet de enige reden. Een andere belangrijke reden voor de vermoeidheid bij het publiek is het onbedoelde effect van de pauzes na de slides.
 
Veel mensen realiseren het zich niet, maar als de slides van de powerpointpresentatie doorklikt worden valt er bijna automatisch een stilte. Let er bij de volgende presentatie die je bijwoont maar eens op:
Slide is behandeld, spreker valt even stil, kijkt naar de laptop, drukt op het knopje van de afstandsbediening, kijkt meestal ook nog even naar het scherm en afhankelijk van de mate van voorbereiding zie je een blik van herkenning of een blik van verbazing (wat staat daaaar in hemelsnaam) en de spreker begint weer te spreken.
 
Het effect van een pauze bij een presentatie is te vergelijken met een witregel in een boek. Een hele kleine pauze is een spatie. Een iets langere pauze een inspringing, nog iets langer staat gelijk aan een alinea en een echt lange pauze staat voor het beginnen van een nieuw hoofdstuk. Bij een presentatie is het publiek voor de structurering van het verhaal afhankelijk van de spreker. Iedere keer dat deze een wat langere pauze aanbrengt horen wij een nieuw segment.
 
Je kunt je nu misschien voorstellen wat er gebeurt als je na iedere powerpointslide een flinke pauze laat vallen. Kijk hieronder hoe het boek eruit zou komen te zien.
 
Dit is een bladzijde uit een boek die te vergelijken is met een powerpoint presentatie
waarin na iedere slide een behoorlijke pauze genomen wordt om te klikken.
 
Waarschijnlijk ben je het met me eens dat deze pagina er gefragmenteerd uitziet. Alsof
de inhoud uit flarden bestaat inplaats van uit een samenhangend geheel.
 
Dit is een bladzijde uit een boek die te vergelijken is met een powerpointpresentatie waarin  
na iedere slide een behoorlijke pauze genomen wordt om te klikken.
 
Waarschijnlijk ben je het met me eens dat deze pagina er gefragmenteerd uitziet. Alsof
de inhoud uit flarden bestaat inplaats van uit een samenhangend geheel.
 
Dit is een bladzijde uit een boek die te vergelijken is met een powerpointpresentatie
waarin na iedere slide een behoorlijke pauze genomen wordt om te klikken.
 
Waarschijnlijk ben je het met me eens dat deze pagina er gefragmenteerd uitziet.
 
Alsof de inhoud uit flarden bestaat inplaats van uit een samenhangend geheel. Dit is een
bladzijde uit een boek die te vergelijken is met een powerpointpresentatie waarin na iedere
slide een behoorlijke pauze genomen wordt om te klikken.
 
Een spreker die op deze manier de dynamiek van zijn of haar presentatie laat regeren door de hoeveelheid powerpointslides is als een romanschrijver die een boek in duizend stukjes schrijft.
 
Farah Nobbe
2008