Rijke mensen hebben andere lichaamstaal

Amerikaanse psychologen van de universiteit in Berkely hebben vastgesteld dat de financiele situatie van mensen grote invloed op hun lichaamstaal tijdens ontmoetingen met anderen heeft.
De onderzoekers filmden tientallen interacties tussen rijke en minder rijke proefpersonen die elkaar nog nooit eerder gezien hadden.

De lichaamstaal van de rijke proefpersonen bleek tijdens de 60 seconden durende ontmoetingen een stuk onverschilliger en onbeleefder dan het gedrag van de minder welvarende mensen.
De financieel onafhankelijke proefpersonen maakten bijvoorbeeld vaak tekeningetjes tijdens de interacties als er pen en papier op tafel lagen. Ook speelden ze ongeïnteresseerd met objecten die aanwezig waren, of krabden ze zichzelf.
De minder welvarende mensen vertoonden meer geïnteresseerde en beleefde gebaren. Ze knikten vaak naar de ander, trokken hun wenkbrauwen veelvuldig op en lachten meer.

Je kunt gedrag en lichaamstaal indelen in hoge status versus lage status . 'Status' betekent dan niet je maatschappelijke status, maar je de mate van dominantie die je laat zien. Iemand met een hoge status neemt letterlijk veel ruimte in (zit breeduit, praat langzaam) terwijl een lage status zichzelf juist kleiner maakt.

Een belangrijk signaal van iemands status is de mate waarin de persoon afhankelijk of onafhankelijk beweegt. Hoe onafhankelijker het bewegen en gedragen, hoe hoger de status. Denk bijvoorbeeld aan de manager die met je praat terwijl hij of zij uit het raam kijkt. Of de baliememdewerkster die haar nagels vijlt terwijl ze je te woord staat.
De boodschap die ze geven is: ik beweeg/gedraag me zoals ik wil. Ik voel niet de noodzaak om me aan je aan te passen.

Als we dit onderzoek mogen geloven is de kans dat je een uit het raam kijkende manager tegenkomt dus groter dan een ontmoeting met een nagelvijlende baliemedewerkster.