Femke Halsema

Een minuutje googelen op Femke Halsema en de krachttermen vliegen je om de oren: ‘elitaire uitstraling’, ‘te grachtengordelig’, ‘arrogant Goois meisje’. Dit gaat overduidelijk niet over de inhoud. Je kunt een volwassen vrouw met 10 jaar kamer-ervaring toch moeilijk nog een meisje noemen. Er is kennelijk iets in de uitstraling van Femke wat sommige mensen danig irriteert.

Analyse Femke Halsema

Bij een analyse van haar optreden in de kamer en op televisie valt het volgende op: Femke houdt haar bovenarmen vrij dicht tegen haar lichaam aan, aan onderarmen bewegen wel veel. Haar handen vertonen daarbij een lage spierspanning waardoor er vaak een knik zit tussen onderarm en hand. Ze maakt veel kleine snelle bewegingen met haar lijf en haar hoofd. Ze trekt haar wenkbrauwen vrij hoog en neigt er naar om haar hoofd schuin te houden. Hierdoor kijkt ze soms van onderuit omhoog of vanuit een hoekje naar haar gehoor of gesprekspartner. Bij televisieoptredens praat ze snel, doet ze vaak haar haar achter haar oor en lacht veel bij wat ze zegt. Dat lachen stopt als ze een duidelijk punt wil maken. Dan duwt ze haar hoofd naar voren om haar woorden kracht bij te zetten.

Dominantie

Snelle kleine bewegingen, lage spierspanning bij handen, bovenarmen dicht tegen je lijf aan, etc, etc…allemaal signalen die de mate van dominantie bij een spreker vrij klein maken. Door deze signalen af te geven zakt je status en kom je minder stevig over. Dat wat betreft de benaming ‘meisje’.

Dan het elitaire. Natuurlijk hoort iedereen dat Femke een opvallende uitspraak heeft. Ze houdt haar kaken – en daardoor haar tanden – vrij dicht op elkaar wat een vrij typische manier van spreken geeft. Daarbij neigt ze ernaar om bij het spreken in de kamer haar zinnen wat hoog en gedragen te eindigen. Dit geeft soms een ‘dramatisch’ effect: “Dit is van het hoogste belang”.
Alles bij elkaar opgeteld zie ik in haar presentatie een relatief lage status gecombineerd met een gedragen, typische manier van spreken die geassocieerd wordt met elite. Vandaar de krachttermen. Niet eerlijk. Wel logisch.

Farah Nobbe
2008

Foto: Margot Scheerder